Waaraan had ik dit barse bevel waarop drs X te Z mij per e-mail trakteerde te danken? Had ik getracht hem (ik realiseer mij nu pas dat ik ervan uitging met een man van doen te hebben; lijd ik aan positieve discriminatie van de vrouw?) te tillen voor een paar luizige Euro’s? Was ik met mijn 80 lentes niet meer instaat uit mijn doppen te kijken? Was ik, in plaats van prompt bestellingen te verwerken, teveel afgeleid door voorbijfietsend vrouwvolk? Beste lezer, niets van dit alles. Drs X was al jarenlang een trouwe klant die met tussenpozen van enkele maanden een boek uit de categorie “de betere literatuur” bestelde. Dat hij zijn e-mails ondertekende met doctorandus viel op. Vervelend was dat ik onveranderlijk een keer of drie, vier op betaling moest aandringen, in nette bewoordingen, mijn  wrevel zorgvuldig verbergend (de klant is immers koning) maar in toenemende mate hiervan blijk gevend bij mijn echtgenote die, het gezeur zat, mij adviseerde bij de eerstvolgende bestelling van de doctorandus betaling vooraf te vragen. En zo geschiedde met als gevolg zijn korzelig commando, met vloek dus. Uiteraard negeerde ik zijn bevel maar wie schetst mijn verbazing toen reeds de volgende dag het verschuldigde bedrag op mijn bankrekening prijkte. Ik stuurde het boek toe. Korte tijd later bestelde drs X weer een boek. Ervan uitgaande dat hij zijn leven gebeterd had, deed ik het boek direct op de bus maar opnieuw bleef betaling uit, ook na herhaalde aanmaningen. Na maanden kwam dan toch een reactie: hij was  verzeild geraakt in zwaar weer en kon onmogelijk de rekening voldoen. Ik heb hem sterkte en het beste gewenst. Nooit meer heeft de doctorandus bij mij een boek besteld.

De boekenhobbyist uit Utrecht

Geschreven door internetcolumnist op 19-06-2017.