Boekennieuws.

De val van de moslim-enclave Srebrenica is al twee decennia lang een heet hangijzer, in de media, in de politiek en des te meer onder militairen. Er zijn tientallen boeken, rapporten, nieuwsberichten en columns over geschreven, een aanzienlijk deel daarvan door mensen die er zelf niet bij waren. Een kwestie van de beste stuurlui op de wal? Of een kritische blik op een van de grootste tragedies in een toch al zo door oorlog getekende eeuw? Hoe het ook zij, de onderste steen is nog lang niet boven en hoe je het wend of keert is Dutchbat wel erg snel aangewezen als zondebok. Charlef Brantz, kolonel buiten dienst en ten tijde van de val VN-commandant van sector Noord-Oost te Tuzla die ook aan de wieg van Dutchbat stond, heeft de jacht op de zwarte piet met lede ogen aangezien en nu twintig jaar later De Srebrenica Dagboeken uitgebracht. Een boek dat zijn basis heeft in de titulaire dagboeken die de kolonel in de oorlog bijhield. Hoe het op waarde te schatten? Het gaat hier om een persoonlijke reflectie op de afgrijselijke gebeurtenissen van 11 juli 1995 en wat er daarvoor en daarna speelde. Een reflectie van iemand die er nauw bij betrokken was zoals gezegd en die nadrukkelijk de stelling dat Dutchbat meer had kunnen doen van de hand wijst. Hoewel dus niet objectief, is het toch een waardevolle aanvulling voor hen die meer over deze inktzwarte bladzijde in de geschiedenis willen te weten komen. En een welkom tegengeluid voor alle schreeuwerige meningen die zo vaak in de media te horen zijn. Met dagboeken die drie jaren bij werden gehouden is het boek meer dan een oogopslag, al is de toon erg rauw.