Boekennieuws.

Nieuws, reportages en achtergronden uit de wereld van het boek

column

Lijsten… Lijstjes (slot)

Door Grijsaard Henk

)
1. Balzac, Honoré de: Les Secrets de la princesse de Cadignan. Wie Balzac zegt, zegt Le Père Goriot. Dit is inderdaad een meesterlijke — en ’s mans meest vertaalde — roman, doch ik sla het onderhavige werk, een novelle uit 1839, nog hoger aan. Waarom? Omdat het in alle opzichten een waar juweel is. Dat vond de schrijver trouwens zelf ook.
2. Maupassant, Guy de: Boule de suif. Nog zo’n kleinood. Haarscherp en meedogenloos fileert de auteur in dit korte verhaal (1880) de schijnheiligheid van de Franse bourgeoisie. Aangrijpend. Onvergetelijk.
3. Gide, André: L’École des Femmes. Verschenen in 1929. Elke vrouw zou dit drieluikje moeten lezen; vindt deze man. Zij zou er meer van opsteken dan van menig feministe; vindt nog steeds deze man.
4. France, Anatole: L’Île des Pingouins. De stijl is een en al soepelheid, gratie, elegance, glashelderheid. Wie kan zich een geschikter vorm voor deze kostelijke satire indenken? Uit 1908.
5. Bernanos, Georges: Sous le soleil de Satan. Weinigen, indien al iemand, heeft zo pertinent de kapitale vraagstukken van goed en kwaad tot pasmunt voor de handel en wandel van de enkeling gemaakt. Uit 1926.
6. Camus, Alfred: La peste. Indrukwekkend zoals de schrijver (die mijns inziens aanzienlijk meer in zijn koker had dan Jean-Paul Sartre) de solidariteit presenteert als uitweg uit de absurditeit van ’s mensen bestaan. Uitgekomen in 1947.
7. Montherlant, Henry de: Les Jeunes Filles. Het is vooral wegens deze tetralogie dat de schrijver door tallozen is neergesabeld, in het eerste gelid door fanatieke feministes, een mensensoort die hij niet kon uitstaan. Onder de critici heb ik er slechts één gevonden (zijn naam kan ik niet terugvinden) die naar mijn menig de spijker op de kop sloeg; hij stelde dat de auteur alleen maar een valstrik had willen spannen; en jawel, hoor: Simone de Beauvoir e tutti quanti waren er met hun overkill jammerlijk ingetrapt. (1936)
En omdat ik nu eenmaal behept ben met die afwijking: de vele hart en hersens vullende romans-fleuve: van Émile Zola, Marcel Proust, Jules Romains, Romain Rolland, Georges Duhamel, Roger Martin du Gard, Louis Aragon…
(slot)

Geschreven door Grijsaard Henk op 23-07-2018.