Boekennieuws.

Nieuws, reportages en achtergronden uit de wereld van het boek

het boek was beter

Een film ‘verboekt’

In 2012 schreef en regisseerde Ate de Jong (eerder verantwoordelijk voor onder de verfilming van Een vlucht regenwulpen) de film Het Bombardement. In de hoofdrol schitterde niemand minder dan de Volendamse zanger Jan Smit. De Jong stond er al een tijdje om bekend een zogenaamde “succesformule” te hebben ontwikkeld, waarbij hij diverse ingrediënten in zijn film verwerkte. De film bereikte wel de status van Gouden Film (ofwel 100.000 bezoekers), dat was ook het enige positieve wat Het bombardement wist te behalen: critici slachtten de productie van De Jong genadeloos af. En ja, eerlijk is eerlijk, echt hoogstaand is de film niet.

Misschien besloot De Jong zijn mislukking alsnog om te zetten in iets goeds. Misschien dat hij het verhaal vanuit een ander perspectief wilde benaderen. Of misschien hoopte hij nog ontdekt te worden als schrijver. Hoe dan ook, na het uitkomen van de film verscheen van zijn hand (in samenwerking met Marieke Groen) de roman Het bombardement, deels geïnspireerd op het plot van de film.

Zoiets kan interessante resultaten opleveren: zo heeft De Jong het verhaal is uitgebreid en introduceert hij nu een kleindochter (Mia) die aan de zijde van Vincent staat terwijl deze de periode van het bombardement op Rotterdam herleeft. We krijgen te maken met de liefdesperikelen van Mia en hoezeer ze betrokken is bij de geschiedenis van haar grootvader.

Ondanks de nieuwe kansen en perspectieven die dit biedt, slaagt de Jong erin de plank volledig...

Misschien besloot De Jong zijn mislukking alsnog om te zetten in iets goeds

mis te slaan. Het verhaal mag dan minder clichématig en belachelijk zijn dan de film (door velen – terecht – gezien als een goedkope imitatie van Titanic), het gaat mis in de schrijfstijl. De roman probeert zo literair mogelijk over te komen met zinnen als “Op zijn voorhoofd parelt zweet”, maar schiet zichzelf vervolgens in de voet met bijvoorbeeld “Maar ik heb tenminste goeie seks” of “Opa neemt een hap cake”. Hoe serieus het boek ook over probeert te komen, het lijkt vooral alsof de auteur afwisselend tegen kleine kinderen en volwassenen praat, om het maar niet te hebben over Bouquetreeksachtige zinnen over seks en de liefde.

Maar toch. Hoe makkelijk het ook is het boek te bekritiseren, wanneer het vergeleken wordt met de film, moet toch tot de conclusie worden gekomen dat het boek beter is. Inderdaad, stilistisch gezien rammelt het aan alle kanten, dit neemt niet weg dat het alsnog een poging doet boven het abominabele niveau van de film uit te stijgen. De afwezigheid van de irritante (en volkomen misplaatste) voice-over van Aart Staartjes en het tenenkrommende acteerwerk is een groot voordeel bij het boek, daarbij kan het hoofdpersonage door de eigen fantasie worden ingevuld en niet door Jan Smit zelf. Voor de nieuwsgierigen is het vooral aan te raden tijdens een vrij avondje met een fles rode wijn bij de hand (hoewel daarvoor de fles misschien al half leeg moet zijn).

Geschreven door Zadok Samson op 19-06-2013.