Boekennieuws.

Nieuws, reportages en achtergronden uit de wereld van het boek

van harte

Van harte… Jan Wolkers! (26 oktober 1925-19 oktober 2007)

Hij was vooral een beeldend man. Dat beeldende kwam tot uiting in steen en in zijn poëtische taalgebruik. Vele prijzen werden hem toegekend die hij weigerde. Alle lof voor zijn literaire pennenvruchten was leuk, maar Wolkers voelde zich vooral beeldhouwer. Zijn beroemdste roman, Turks Fruit, kreeg de eer om te worden verfilmd. Het werd de Beste Nederlandse Film. Hoewel er een tijd bestond waarin men zich afvroeg of zijn boeken wel op de scholieren leeslijst mochten staan, nu is Wolkers er niet meer af te denken. Wolkers’ oorspronkelijke geest blijft de jonge harten boeien.

Jan Hendrik Wolkers werd op 26 oktober 1925 geboren te Oegstgeest. Hoewel hij zou uitgroeien tot een van de bekendste schrijvers van na de oorlog, lag zijn hart in eerste instantie bij het beeldhouwen. Hij zou er eerder bekend door worden dan met schrijven. Zijn eerste belangrijke beeldhouwopdracht vond plaats in 1956, terwijl hij pas in 1961 zou debuteren als schrijver, met de bundel Serpentina’s petticoat.

Nadat hij in 1962 voor het eerst een roman schreef (Kort Amerikaans), kon het lezerspubliek rekenen op een regelmatige...

In 2007, een week voor hij 82 zou worden, overleed Wolkers in zijn huis op Texel

literaire productie van Wolkers. Het hoogtepunt van zijn oeuvre zou in 1969 komen in de vorm van Turks Fruit. Niet alleen het lezerspubliek smulde ervan, ook producent Rob Houwer en regisseur Paul Verhoeven zagen potentie in de roman. Zij besloten het te verfilmen. Het resultaat is een van de best bezochte Nederlandse films.

Wolkers maakte naam als schrijver en beeldhouwer, maar was ook een tv-persoonlijkheid. Zo was hij onder andere te bewonderen in De Achtertuin Van Jan Wolkers, waarin hij uitgebreid inging op de flora en fauna achter zijn huis.

In 2007, een week voor hij 82 zou worden, overleed Wolkers in zijn huis op Texel.

Typerend voor de werken van Wolkers zijn de expliciete seksscènes. Ook roert hij vaak thema’s aan als de dood, verval, religie en afgunst.

Wolkers heeft voor zijn oeuvre veel prijzen gewonnen, maar de meeste heeft hij geweigerd. Een voorbeeld is de P.C. Hooftprijs, die hij weigerde omdat Marten Toonder nooit een prestigieuze prijs had gewonnen. Ook verkeerde Wolkers in de overtuiging dat hij de P.C. Hooftprijs eerder had moeten krijgen.

Geschreven door Vincent op 21-10-2013.