Boekennieuws.

In het universum van Ayn Rand is er geen ruimte voor grijstinten. Zij verdeelde de mensheid onder in twee soorten: geniale helden met succesvolle bedrijven (die toevallig ook de…

De roman Irene Iddesleigh ging de geschiedenis in als een van de slechtste romans ooit geschreven. Terecht? Ja. Als je het niet bezwaarlijk vindt om neerbuigend minzaam te zijn.

Een Britse kunsthistoricus schreef een boek met verhalen over tatoeages uit de hele wereld, van de mysterieuze tekens op een vijfduizend jaar oude ijsmummy tot de zwaluwtjes op de onderrug van Kate Moss.

De lotgevallen van inheemsen uit Noord- en Zuid-Amerika die naar Europa zijn gehaald, zijn tot nu toe weinig bekend. Maar het perspectief begint te kantelen.

Vanaf Sicilië schrijft hij brieven over ongeveer alles wat met de wereld van de mediterranee te maken heeft. Het doet je meteen naar dat gebied verlangen.

Twee belangrijke literaire uitgevers, De Bezige Bij en AtlasContact, kampen met dalende omzetcijfers. Lezers van literaire romans kiezen vaker ook voor lichtere genres. Hoe kunnen literaire uitgeverijen overleven?

In zijn nieuwste boek, ‘een persoonlijke geschiedenis’, beschrijft hij de ongekende vooruitgang in Europa sinds 1945 en de serie crises van de voorbije vijftien jaar. Dikwijls stond de Britse historicus er met zijn neus bovenop.

Niet ‘dé mens’ is een bedreiging voor de natuur, maar een bepaald type: de onverzadigbare consument. Laten inheemse culturen zien hoe we in harmonie kunnen leven met de natuur?

Cultureel geograaf Jaap Lengkeek dikte zijn bibliotheek met reisboeken in tot één boek – op zoek naar de kern van de menselijke hang naar reizen. „Er zullen alleen maar meer toeristen bijkomen.”

Discussies over de methodes en effecten van de antropologie lopen soms hoog op. Welk perspectief is het meest waardevol: inheemse stemmen of westers geschoolde expertise van buitenaf?