Boekennieuws.

Eten is een feest! Er zijn boeken die het waard zijn ergens op een goed zichtbare plek te liggen, een nachtkastje, een sidetable, een salontafel of zelfs het aanrecht, zodat je er af en toe een blik in kunt werpen, een geliefde passage kunt herlezen en mijmeren hoe het zou zijn als... Het boek ristorante Da Gigino, aan tafel met familie in Sorrento, is zo'n boek. Saskia Schmitz werd ooit verliefd op Ciro Esposito, een Italiaan woonachtig in Sorrento. Verliefd worden op een Italiaan betekent automatisch dat je zijn famiglia erbij krijgt. En zo verloor Saskia haar hart niet alleen aan Ciro, maar ook aan zijn familie, aan het familierestaurant Da Gigino en aan Sorrento. Zeven jaren leefde zij in een paradijselijke omgeving van geuren en kleuren, waar weliswaar hard gewerkt moest worden, maar waar haar inspanningen ook beloond werden: zij werd liefdevol opgenomen in de familie Esposito, van Luisa, de moeder van Ciro leerde zij veel recepten en bovendien at zij authentieke, Italiaanse gerechten in een regio die bekend staat als 'verleidelijk en smaakvol'. Paul Brandt, van Uitgeverij Brandt, vond het zonde dat Saskia haar herinneringen aan die zeven jaar en de kennis van al die heerlijke recepten alleen voor zichzelf hield en stelde haar voor om die te delen. Haar man, de fotograaf Hans de Kort, die gelukkig net als Saskia een al even grote liefde voor Sorrento, het familierestaurant Da Gigino en de familie Esposito had ontwikkeld, wist deze liefde 'vast te leggen' met als resultaat prachtige foto's. De foto's waarop mensen staan, vragen erom dat je teruglacht of vertederd raakt; van de foto's met de heerlijke gerechten  komt de geur je tegemoet en het water loopt je in de mond; de foto's van Sorrento en de hele streek die gedomineerd wordt door de Vesuvius doen je wegdromen en verlangen naar een vakantie in die omgeving. De ontwerpster Martien Holtzappel maakte het team compleet en men ging aan de slag. Saskia schreef de tekst en deed dat op zo'n bijzondere wijze dat je als lezer soms vergeet dat je een buitenstaander bent! Zij begint elk onderdeel met een inleiding, een verhaal dat je nieuwsgierig en enthousiast maakt, waarbij het verhaal steeds vergezeld gaat van foto's die een lust voor het oog zijn, tussendoor gaat zij nader in op ingrediënten en zij eindigt met zeer duidelijk beschreven recepten. Het gaat hier steeds om die gerechten die ook bij een Italiaanse famiglia op tafel verschijnen, die in hun eenvoud overheerlijk zijn en die (een prettige bijkomstigheid!) ook door niet-professionele koks te maken zijn. Het volgende is een voorbeeld van de werkwijze die de schrijfster hanteert bij de diverse gerechten. Voordat ze bij de pizza's zelf aankomt, vertelt Saskia in het kort iets over het deeg voor de pizza, hoe Gigino (het koosnaampje van opa (nonno) Luigi) dat vroeger maakte en hoe Raffaele (de pizzabakker) het tegenwoordig maakt (en hoe zijzelf de pizza bereidt); zij vervolgt met een interessant stukje over de oven en een kleine handleiding 'zelf pizza's maken'. Op dezelfde (brede) pagina van deze handleiding worden adviezen gegeven in de marge in een andere kleur. Het hoofdstukje wordt afgesloten met twaalf smakelijke pizzatoppers van Gigino, wederom met foto én beschrijving. Natuurlijk heb ik al enige gerechten klaargemaakt, zoals de parmigiana di melanzana (een aubergineschotel met tomatensaus en veel Parmezaanse kaas) van nonna Luisa, spaghetti alla carbonara, waar Saskia's zoon Jaap dol op is, Ciro's insalata dei poveri (koude 'salade van de armen') en nog meer. Alle gerechten beantwoordden volledig aan de verwachtingen: gewoonweg heerlijk! Inmiddels zijn mele cotte (appels uit de oven) ons lievelingsgerecht geworden, als tussendoortje of als dessert, ook lekker met een bolletje ijs ernaast. Met het testen van de 'energiebom' (zabaglione), zoals Saskia dat noemt, wacht ik tot een van de zonen uitgeteld thuiskomt. In dit kleurrijke, verhalende kookboek lezen we niet alleen wat de schrijfster allemaal op culinair gebied in Italië geleerd, gezien en geproefd heeft, maar ook welke familietradities nog in ere gehouden worden en hoe rijk de cultuur van Sorrento en omgeving is. Aan alles, de foto's, het papier waarop is gedrukt, de fraaie vormgeving (mooie afwisseling van foto's, kolommen tekst, kleur en letters, zonder dat het te druk wordt), en tot slot het duidelijke register (zowel in het Nederlands als in het Italiaans), aan alles is te zien dat hier met heel veel liefde aan gewerkt is. Dit bijzondere boek met zijn verrukkelijke recepten en schitterende foto's is zijn plaats bij u op tafel dubbel en dwars waard! Wedden dat Sorrento uw volgende vakantiebestemming is!