Boekennieuws.

Nieuws, reportages en achtergronden uit de wereld van het boek

archief

Absurdistische horror

Het laatste fictiewerk van Arnon Grunberg, Apocalyps, ligt al enige tijd in de winkel en is besproken door menig (online) tijdschrift, vooralsnog had ik mij er nog niet aan gewaagd. Tot een vriend van mij de tip gaf dat het prettig is om luchtig leesvoer achter de hand te hebben als je bezig bent met zware kost. Nu kan ik Grunberg lastig categoriseren als “luchtig”, toch leek het mij geen gek idee zijn verhalenbundel in huis te halen. Immers, ik kon wel wat korte, absurde situaties gebruiken naast het boek waar ik me momenteel op gericht heb. Zoals met de meeste verhalenbundels is ook Apocalyps als een doordacht muziekalbum: de verhalen worden bijeengehouden door een overkoepelend thema. In dit geval is dat zo’n beetje alles waar Grunberg voor staat. Personages zijn in absurdistische situaties terechtgekomen, krijgen te maken met onbegrip van hun omgeving zodra ze iets proberen te bereiken of hun situatie bevragen, op het eind tovert Grunberg een twist uit zijn mouw die al dan niet leidt tot gekte of de dood. Ondertussen worden filosofische kwesties bediscussieerd, al dan niet belachelijk gemaakt en zijn er merkwaardige details die worden uitvergroot om het absurdisme nog maar eens te benadrukken. Kortom: er zijn geen verrassingen te vinden. En toch weet Apocalyps iets van bewondering op te roepen. Omdat het hier gaat om korte verhalen, is Grunberg gedwongen minder te ruimte te gebruiken om zijn vertelsels te vertellen. Het resultaat is dat hij sneller to the point komt en een stijl hanteert die zowaar minder theatraal aandoet dan gewoonlijk. Goed, het theater is nooit ver weg, toch is het minder overheersend. Hierdoor zijn de verhalen scherper en realistischer, waardoor de schok net even iets meer aankomt. Bij vlagen deed het mij denken aan de horrorverhalen verhalen van Roald Dahl (vooral Welkom thuis), hoewel Dahl strakker schrijft en niet de sarcastische filosoof uithangt. Apocalyps is dan niet het luchtigste vermaak maar is zeker het toegankelijkste van Grunberg tot nu toe. Als je het mij vraagt een prima introductie in zijn werk.
Geschreven door Zadok Samson op 2014-08-01 08:10:57.