| 1 | Seth, Vikram |
| Verwante stemmen | |
| 2 | Dumas, Alexandre |
| De drie Musketiers | |
| 3 | Salter, James |
| Alle verhalen |
archief
Bij Starbucks heet ik Amy
De schrijfster vertrok vijf jaar geleden naar New York City. In dit boek verhaalt ze van haar leven in die wereldstad. Zo ontmoet ze een zwerfster, een zweminstructeur van een hondenzwembad, een stinkend rijke dame met gigantisch aquarium waarin kleurloze vissen zwemmen, die ze met afstandsbediening alle kleuren kan geven, een Chinese dokter en nog veel meer bijzondere types. Omdat er steeds verwarring ontstaat over haar voornaam, kiest ze er voor om bij Starbucks de naam Amy op te geven. De namen worden nl. op de koffiebekers geschreven, zodat het bestelde bij de juiste persoon terecht komt.
In het begin werd ik een beetje narrig van de vele in het Engels (Amerikaans) geciteerde stukken, maar gaandeweg raakte ik eraan gewend. Ik vond het boeiend om meegenomen te worden in de vele New Yorkse buurten. Proefde de sfeer mee. Probeerde me er een voorstelling van te maken, dat fietsers nauwelijks opgemerkt worden door autobestuurders en het daarom gevaarlijk is daar rond te fietsen. Ik verbaasde me over het gemak waarmee de New Yorkers contact maken, hoewel het ook een erg oppervlakkig contact is. Bijzonder vond ik het te horen over de “literary dating wall”, een initiatief van boekwinkel Word. Een muur met allemaal contact advertenties, die over boeken gaan. Alleen leeftijden, seksuele geaardheid, email-adres en antwoorden op door de boekhandel verzonnen vragen, zoals: wat is je lievelingsboek, welk boek lees je nu, wat vond je een verschrikkelijk boek, etc. staan op de kaarten. En het werkt! Niet alleen vinden er contacten plaats, maar ook worden er meer boeken verkocht omdat men nieuwsgierig is waarom een bepaald boek b.v. zo humoristisch is. Iets voor Nederlandse boekwinkels?
Tussen alle belevenissen door, lezen we ook hoe het privé met Els gaat. Haar worsteling met het verleden, met de regels van het samenwonen, met haar gezondheid.
Het begin was een beetje moeilijk door al die Engelse zinnen (“Als ik Engels wil lezen, pak ik wel een Engels boek, toch?”), maar toen ik er eenmaal aan gewend was, las ik het boek achterelkaar uit en beleefde New York een beetje.