Boekennieuws.

Mobiliteit is belangrijk in het leven van de mens. Een ieder die wel eens met ziekte of door een ongelukje een tijd lang in zijn mobiliteit beperkt wordt zal beamen dat ze het liefste zo snel weer op de been willen zijn. Maar wat als de ziekte of het ongeluk ernstiger is? Hoe makkelijk kun je dan ergens komen wanneer een paar meter lopen al een opgaaf is geworden? Voor velen, inclusief de auteur van De benenwagen, is het antwoord: De Canta. Deze kleine wagentjes zijn niet meer weg te denken uit het Nederlandse straatbeeld. Hoewel ze voornamelijk bekend zijn geworden als vervoersmiddel voor mindervaliden is dat niet de enige verdienste van deze voertuigen. In dit boek, dat deels autobiografisch is, laat Karin Spaink ons kennis maken met de vele facetten van de Canta. Ze lijd aan M.S. en raakte daardoor steeds meer haar mobiliteit kwijt, aangewezen op een rolstoel en een taxi was dat een lijdensweg tot ze een Arola (een voorloper van de huidige Canta) kreeg. Er ging een wereld voor haar open en een obsessie ontstond die resulteerde in het schrijven van dit boek. Aan de hand van anekdotes, deel-interviews en foto's neemt ze de lezer mee op speurtocht door de geschiedenis van wat feitelijk een van de grootste Nederlandse exportproducten is geworden. Dick Waaijenberg, voormalig autocoureur, vond dat er voor gehandicapten nog niet een goed vervoersmiddel was en ging op zoektocht door Europa. Na een valse start in Italië werd de oplossing in Frankrijk gevonden, zij het dat de aanpassingen en de regelmatige ondergang van het bedrijf aldaar een flinke horde vormden. Zijn vasthoudendheid heeft de doorslag gegeven en het bedrijf slaagde er in om in begin jaren tachtig hun voertuigen in het vergoedingenregister van de overheid te krijgen. De auteur staat echter niet alleen bij de grote geschiedenis stil, er is ook aandacht voor de kleine details. Onverwacht voorbeeld daarvan is dat de Ola ijswagentjes die al enige tijd rondrijden op straat en in pretparken ook door de firma Waaijenberg worden vervaardigd. Er is ook ruimte voor verhalen van en over Canta-rijders, dit varieert van een rit met de pechwagen en de dienstdoende monteur tot het déjà vu gevoel dat een redacteur van Vrij Nederland kreeg toen de auteur net als Renate Rubinstijn haar wagen voor de deur zette om kopij in te leveren. De prachtige kleurenfoto's die het boek sieren laten een breed scala zien van de diverse variaties die (nog steeds) rondrijden. Al met al is De benenwagen een echte aanrader: of je nu meer wilt weten over de Canta zelf, de mensen die er in rijden of het technisch vernuft dat er achter steekt, dit boek pakt je en laat je niet meer los.