Boekennieuws.

In 2010 verscheen het boek Grote mensen gaan niet dood, met als subtitel  Over het Nederland van volgende generaties. In deze paperback van 319 bladzijden neemt de auteur de lezers op een denkbeeldige reis mee naar de Nederlandse samenleving in 2024, met als doel eraan bij te dragen dat onze wereld nog mooier wordt. Hij doet dit op een luchtige en optimistische manier. Uitgangspunt voor dit boek zijn de mails die Winsemius in 2006 stuurt aan zijn pasgeboren kleinkinderen Lieve en Max, waarin hij een voorschot neemt op te bespreken zaken. Samen met deze inmiddels achttienjarige tweeling gaat hij in 2024 op bezoek bij denkbeeldige personages. Ze bespreken allerlei zaken die achttien jaar geleden in de Nederlandse samenleving actueel waren, zoals normen en waarden, veiligheid en duurzaamheid. Ook vraagstukken die bijvoorbeeld speelden op de arbeidsmarkt, onderwijs en gezondheidszorg komen aan bod.  De auteur extrapoleert de ontwikkelingen en filosofeert over een mogelijke toekomst waarin jonge mensen de zorg willen dragen en de verantwoordelijkheid op zich nemen voor een beter Nederland. Pieter Winsemius, geboren in 1942, is natuurkundige en bedrijfskundige van beroep. Hij werkte als adviseur voor McKinsey. Van 1982 tot 1986 was hij VVD-minister van VROM in het eerste kabinet Lubbers en deed dat dunnetjes over in 2006 en 2007. Pieter Winsemius was lid van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Momenteel is hij bijzonder hoogleraar management duurzame ontwikkeling aan de Universiteit van Tilburg. Hij is tevens auteur van onder andere boeken over leiding geven, geïnspireerd door markante uitspraken van Johan Cruyff. Op een laagdrempelige en verhalende wijze neemt hij de lezer mee in zijn betoog De auteur toont in het boek zijn ruime en brede kennis en ervaring, gelardeerd met een enkele anekdote uit zijn carrière. Op een laagdrempelige en verhalende wijze neemt hij de lezer mee in zijn betoog. Uitgebreid komen het wel en wee van zijn kleinkinderen en andere familieleden aan bod. Dit concept ondergraaft naar mijn idee de kracht van het boek; het wordt te langdradig en houdt de aandacht niet goed vast. Het boek houdt ons een spiegel voor en zal bijvoorbeeld een geïnteresseerde buitenlander meer inzicht geven in hoe ons land momenteel functioneert. Winsemius stelt dat grote mensen niet doodgaan, want zij leven voort in de mensen die zij inspireerden. Daarmee bedoelt Pieter dat personen die het goed voorhebben met de samenleving en zich dus verantwoordelijk gedragen voor Nederland een voorbeeldrol vervullen voor volgende generaties. Die jonge mensen zouden dan weer hun best moeten doen om Nederland nog beter in te richten, rentmeesterschap. In die zin is Pieter zeker een ‘groot mens’ . Hij stond aan de wieg van vernieuwing van de milieuwetgeving met als voorbeeld de komst van MER (milieu Effect Rapportages).  De auteur is een pleitbezorger van het gedachtegoed van Maslov. Zijn belangrijkste theorie is die van de behoeftepiramide. Maslov stelt dat een mens verschillende behoeftes heeft die hij na elkaar dient te doorlopen. Eerste moeten basisbehoeften bevredigd zijn, zoals eten en een onderdak. Vervolgens streeft de mens naar veiligheid, sociale contacten, erkenning en ten slotte doen wat je roeping is, bijvoorbeeld een autobiografisch boek schrijven. Met dit boek lijkt Pieter Winsemius zelf de laatste fase bereikt te hebben.