Boekennieuws.

Eén ding is duidelijk, het schrijven zit de gebroeders van Voss in het bloed. Thomas Heerma van Voss wist op 18-jarige leeftijd te debuteren met De Allestafel, even later volgde Daan Heerma van Voss met Een Zondagsman. En vorig lag dan De Vergeting in de boekwinkel, waarin van Voss een fascinerende, maar ook uiterst beklemmende reis door het geheugen onderneemt. Vanaf het eerste moment wordt de lezer in een duistere poel gegooid. Hoofdpersoon Daan Heerma van Vos wordt wakker uit een koortsachtige nachtmerrie en wordt geconfronteerd met een bizarre toestand: hij is zijn geheugen kwijt. Hij neemt contact op met goede vriend Daniël, waarna ze samen proberen uit te puzzelen wat er precies aan de hand is. Is van Vos getroffen door een psychose, is het een verregaande “eerlijkheidstest” naar zijn vriend toe, of heeft hij een (zeldzame) ziekte te pakken?  Met De Vergeting beschrijft van Vos de reis die hij ondernam om uit te zoeken wat nu de aard van zijn plotselinge geheugenverlies was. Hoewel niet een al te licht onderwerp, voelt de roman niet aan als een loodzware rit. Het is zeker beklemmend omdat van Vos dieper ingaat op zijn paniekaanvallen, en deze merkwaardige aanval mooi weet over te brengen, door eveneens veel gebruik te maken van humor klopt hij genoeg lucht door de materie. Zo maakt hij gebruik van humoristische lijstjes en maakt hij meer dan eens droge opmerkingen of geeft hij sarcastisch commentaar. Het naargeestige gevoel dat de roman overdraagt, is op deze manier toch een stuk makkelijker te behappen.  Dat hij bovendien een fijne schrijfstijl hanteert die de lezer bij de hand neemt en door zijn reis gidst, maakt dat De Vergeting een prettig boek is om te lezen. Het is geen enkele keer pretentieuze literatuur (van Vos haalt er wel regelmatig de grote meesters bij, dus dat wil nog wel eens op het randje balanceren), maar een toegankelijk verslag van iemand die een naargeestige ervaring heeft meegemaakt. Dat van Vos er op zo’n manier over kan schrijven en zich op deze wijze blootgeeft, valt hem alleen maar te prijzen.