Boekennieuws.

Zodra Stijn (Barry Atsma) Carmen ziet (Carice van Houten), is hij direct verkocht. Zijzelf is minder snel onder de indruk van hem; echt het type dat vindt dat iedere klant een portret van hem moet hangen in de woonkamer. Toch wordt ook zij verliefd op hem en trouwen ze, waarna Carmen tot haar ontzetting erachter komt dat Stijn zo zijn eigen interpretatie van het begrip “trouw” kent en zich vrijwel op elke vrouw stort. Ze besluit het te accepteren als een slechte eigenschap, de spanningen komen echter alsnog op scherp te staan als ze kanker blijkt te hebben.             Reinout Oerlemans (als debuterend regisseur) maakt van Komt een vrouw bij de dokter een film die zo snel en flitsend mogelijk is, soms met belachelijke slowmotion momenten, meestal gaat het er echter als zoete koek in. Geen diepgang, nauwelijks moraliteit, zolang de massa er maar van geniet.             Dit omschrijft eveneens perfect de roman die in 2004 van de hand van Kluun verscheen: een brok vermaak die zo licht en snel mogelijk verteerd moest worden. Goedkoop entertainment met zoveel mogelijk humor en seks. En toch is er een verschil tussen de roman en de film wat betreft de beleving.             Daar waar Kluun lustig strooide met buitencontextuele verwijzingen en letterlijke kanttekeningen om het platte verhaal van Komt een vrouw bij de dokter van een postmodern jasje te voorzien, geeft Oerlemans het publiek een verhaal dat is zoals het is. Snel en plat met oppervlakkige personages. Massavermaak dat niet al te subtiel wordt opgediend en rauw in het gezicht wordt gegooid. Inderdaad, Oerlemans komt aanzetten met dreunende muziek en zoveel mogelijk kitsch, en dat moet dan de trendy sfeer van de roman weergeven; dit neemt niet weg dat hij de pretentieuze toon van de roman heeft weggesneden en vervangen door een veel directere stijl die niks anders probeert te doen dan het verhaal te vertellen. Zonder voetnoten waarin wordt verwezen naar de borsten van Julia Roberts en in kadertjes personages en populaire plaatsen worden omschreven. Het tragische verhaal komt hierdoor veel beter tot zijn recht en weet het publiek veel beter te raken. Hoewel het hoofdpersonage nog altijd onsympathiek is en de uitwerking van het gegeven nog altijd elke diepgang ontbeert, zorgt Oerlemans’ filmversie er toch voor dat het harder aankomt door juist alleen de kern aan te bieden zonder al te veel opsmuk. Het einde brengt nu zelfs iets van ontroering teweeg.             Als boekverfilming is Komt een vrouw bij de dokter hierdoor zeker geslaagd en in bepaalde opzichten beter te noemen. Nog altijd plat, maar zonder een poging om het anders te laten lijken.