Boekennieuws.

Een onderzoeksjournalist gaat op een doodnormale ochtend naar kantoor en krijgt aldaar een telefoontje dat hij onderwerp, of liever lijdend voorwerp, is van nieuwsberichten op de televisie. Als hij de tv aanzet verneemt hij dat er een moordaanslag op hem gepleegd is. In de chaos die daarop volgt, probeert hij de dingen helder te krijgen. Eén: hij heeft niets gemerkt van een aanslag en twee: waarom? Er is totaal geen reden of aanwijzing geweest. Hij krijgt van de politie onmiddellijk bescherming. Zijn familie, vooral zijn moeder, is in alle staten. Hij bespreekt het met zijn minnares, Sara. Die is ervan overtuigd dat de daders van de aanslag er om de een of andere reden ingeluisd zijn. Samen gaan ze naar de rechtbank om de vijf daders te bekijken. Sara verdiept zich in de zaak en de dagen erna vertelt ze hem het een en ander over zijn moordenaars; ze is er nog steeds van overtuigd dat ze onschuldig zijn en om de een of andere reden berecht moesten worden. De levens van de moordenaars worden vervolgens beschreven. Na een jaar hoort hij van de gerechtsdienaar dat het een vanuit Pakistan gedicteerde aanslag was. Eén van de daders, een beruchte huurmoordenaar, zou een opdracht hebben gekregen om de journalist uit de weg te ruimen. Hij kreeg wapens en munitie aangereikt en werd in contact gebracht met nog 4 andere criminelen. Ondertussen heeft de journalist op advies van zijn goeroe gebroken met Sara. Het kost hem moeite om uit haar buurt te blijven, maar door veel te sporten en bordeelbezoek lukt het hem. Na het bezoek aan de gerechtsdienaar belt Sara hem op en vertelt hem dat het verhaal anders is. Ja, er was sprake van 5 moordenaars, die hem moesten omleggen. Maar het ging niet om hem. Het hele complot was bedoeld om twee van die moordenaars te laten omkomen in een gevecht met de politie. Om de een of andere reden werd de aanslag drie keer uitgesteld. De politie kon daardoor telefoongesprekken afluisteren en wist de daders te arresteren, voordat ze iets konden doen. Pas helemaal aan het eind van het boek wordt verteld wat er nu precies gebeurd is. Ik vond het een moeilijk te lezen boek. Niet alleen is de auteur ontzettend breedsprakig (500 blz.), maar ook worden er heel veel wrede gebeurtenissen tot in details beschreven. Bovendien is hij vrouwonvriendelijk. De ik-figuur haat zijn moeder en zijn - door zijn moeder om haar lichte huidskleur uitgekozen - vrouw, die hij minachtend behandelt. Zijn minnares nagelt hij voortdurend tegen de muur onder het uiten van de grofste verwensingen en vloeken. De ik-figuur torent hoog boven het “klootjesvolk” uit en minacht alle overige personen, behalve zijn goeroe. Kortom: het is een vreselijk arrogante man. De schrijver weet wel heel goed de sfeer van India te schetsen en de corruptie te belichten. Wat is waar, wat is niet waar? Daar kom je in India maar moeilijk achter. Aan het eind van het boek lijkt de ik-figuur iets milder te worden.