Boekennieuws.

Ruud Spruit,  voormalig directeur van het Westfries Museum en medeoprichter van de Museumkaart, is een rasverteller op het gebied van de vaderlandse geschiedenis. In Kokarde tracht hij een licht op te steken over een periode van grote omwentelingen in de Europese geschiedenis en hun invloed op de Nederlandse geschiedenis. Aan de hand van vijftig levensportretten van zeer diverse mensen uit die tijd neemt hij de lezer mee naar de jaren 1790-1813. In deze periode was er veel te morren onder het volk, de industrialisatie, het nepotisme, de oorlogen en de omwentelingen in de samenleving wierpen lange schaduwen over hun leven. Toch waren er ook mooie momenten, zoals blijkt uit de biografische verhalen. Zoals bijvoorbeeld het verhaal van Marten Corver, de toneelspeler. Hij was een iele man met een hoge stem die zich ergerde aan de “brulmethode” die de norm was in de Nederlandse toneelwereld van die tijd, hij ging naar Frankrijk om daar nieuwe methoden op te doen die hem aanspraken. Het gevolg is dat hij met name om zijn mimiek ook geroemd werd in plaats van zich schor te hoeven brullen zoals daar voor. In schril contrast staat dat tot schrijver Rhijnvis Feith, de zogenoemde bard der IJsselbaren. Hij werd beroemd door zijn grafdichten, maar werd beschouwd als een enigszins saai student. Tot een neef van moeders kant hem een landgoed na liet. Elk van de biografische portretten is rijkelijk geïllustreerd met foto's, schilderijen en kleurige citaten. Dit alles trekt de lezer naar de bladzijden toe en houd hem of haar er aan gekluisterd tot de laatste pagina. Het is dan ook duidelijk te merken dat de auteur plezier aan dit werk heeft beleefd.