| 1 | Marsman, H. |
| Verzamelde gedichten | |
| 2 | Biedermann, Nelio |
| Lázár | |
| 3 | Doolaard, A. den |
| De druivenplukkers |
archief
Voorspelbare chicklit
Toen kwam jij is de titel van het nieuwste boek van Jennifer Weiner, auteur van onder andere Goed in bed en Vlieg terug naar huis. In dit boek staan drie vrouwen centraal, Jules, Annie en India, die allemaal druk zijn met hun eigen leventje en de problematiek die daarbij hoort. Jules schaamt zich voor haar aan alcohol verslaafde vader en durft hierdoor niemand bij haar thuis uit te nodigen. Ze leeft nogal geïsoleerd en wanneer ze wordt gevraagd om tegen een riante vergoeding haar eicellen te doneren twijfelt ze geen moment. Ze hoopt hiermee een afkicktraject te kunnen betalen voor haar vader. Annie wil op haar beurt graag geld verdienen om wat meer te besteden te hebben, van alleen het salaris van haar man kunnen ze niet leven, en denkt daarom na over het draagmoederschap. India heeft weer heel andere problemen; ze heeft een kinderwens maar kan niet zwanger worden. Jules en Annie blijken de reddende engelen van India, Annie besluit draagmoeder te worden en Jules doneert haar eicellen. Zo krijgt India toch het kind waar ze lange tijd zo naar verlangde. Maar dan overlijdt plotseling haar man – en tevens grote liefde- en besluit zij, volledig overmand door verdriet, om er vandoor te gaan. Ze laat de pasgeboren baby achter en Annie en Jules nemen de zorg op zich, omdat ze zich toch verbonden voelen met dit kind vanwege het doneren van eicellen en het draagmoederschap. Dit heeft grote gevolgen voor de relatie tussen de drie dames, wanneer India haar kind weer komt opeisen.
Helaas zijn de wendingen in het verhaal niet echt verrassend te noemen, het verhaal kabbelt maar een beetje voort maar wordt nergens echt spannend. Alles wat er gebeurt is erg voorspelbaar en de wendingen voel je als lezer al lang van tevoren aankomen. Hier komt nog bij dat er al erg veel op de achterflap wordt weggegeven. Het einde van het verhaal heeft al evenmin verrassende elementen in zich.
Gezien het ontbreken van de spanning hadden de karakters mijns inziens dan op z’n minst behoorlijk uitgewerkt kunnen worden, om de lezer nog een beetje uit te dagen. Maar ook dit is niet het geval. Er zijn maar drie belangrijke personages in het boek, het zou toch interessant geweest zijn als we van deze drie karakters een wat duidelijker beeld gekregen zouden hebben. Helaas blijft het oppervlakkig, meer dan wat algemeenheden kregen we niet te lezen. Zo lezen we niet hoe Jules het nu ervaart dat haar vader verslaafd is aan alcohol, alleen dat het zo is en dat ze zich daardoor vaak sip voelt en niemand bij zich thuis uitnodigt. Wat deze eenzaamheid nu precies met haar doet blijft onbeschreven.
Het boek leest gemakkelijk weg, naar mijn mening wat te gemakkelijk. Zo zijn de zinnen kort en er worden weinig bijzinnen gebruikt. Ook is er weinig fraai taalgebruik, wat moeilijkere of minder vaak gebruikte woorden komen niet voor in het boek. Nu kan dit mogelijk te wijten zijn aan de vertaler die misschien de taal heeft aangepast, maar ik denk eerlijk gezegd niet dat het aan de vertaling ligt, gezien het genre van de roman. Het genre sluit wel weer mooi aan bij de stijl van de auteur, maar het is helaas niet mijn smaak. Een lezer die houdt van chicklit en van een verhaal waarbij je niet zo alert hoeft te zijn of hoeft na te denken kan hier wellicht van genieten. Uitgedaagd word je als lezer echter niet!