Boekennieuws.

Nieuws, reportages en achtergronden uit de wereld van het boek

het boek was beter

Alles wat je nodig hebt is tien minuten om het verhaal teniet te doen

Nadat ik de trailer van Edge of Tomorrow zo’n tachtig keer had mogen aanschouwen (elke keer als ik in de bioscoop kwam, via tv’tjes die in tramhaltes en bushokjes waren geïnstalleerd en uiteraard op tv), besloot ik de film maar eens te gaan zien. Tom Cruise zit gevangen in een tijdsloop, waardoor hij een dag steeds weer opnieuw beleeft. Op zichzelf hoeft dit niet eens zo dramatisch te zijn, ware het niet dat hij die dag op het slagveld terechtkomt en moet vechten tegen buitenaards geteisem, genaamd mimics. Hier is onze held natuurlijk niet van gediend en wanhopig zoekt hij dan ook naar de oplossing voor dit merkwaardige probleem.

Het verhaal achter de tijdsloop stelde wat teleur, maar dat maakte van Edge of Tomorrow niet een minder vermakelijke actiefilm. Tot de laatste tien minuten, waarin een einde uit de doeken wordt gedaan dat de grimmige sfeer (doorspekt met wat humor, dat wel) teniet deed. Teleurgesteld wilde ik de zaal verlaten, tot ik bij de aftiteling iets voorbij zag flitsen: dacht ik nog dat de producers scenaristen hadden ingehuurd om het verhaal van Groundhog Day te verplaatsen naar een grauwe toekomst, Edge of Tomorrow blijkt zowaar gebaseerd op All You Need Is Kill van Hiroshi Sakurazaka.

Mocht deze naam je niets zeggen, wees gerust: Sakurazaka kan lastig worden geschaard in de categorie “Bekende (Nederlandse) Schrijvers”. Dit neemt niet weg dat hij weldegelijk kan schrijven en dat zijn novelle zeer de moeite waard is. Meteen zit de lezer middenin het slagveld met hoofdpersonage Keiji Kiriya, die na een gewelddadige aanvaring met een blauwe mimic deze gedoemde dag telkens opnieuw moet beleven. Hij doet zijn best om niet tot waanzin te worden gedreven en probeert te ontkomen van de ongelukkige omstandigheden.

Het idee achter de tijdsloop blijft wat teleurstellen (je hoopt toch op een betere verklaring dan “je kreeg bloed van een blauwe mimic over je heen, en-nog-iets-met-een-zenuwstelsel”), maar het is verder duidelijk dat Sakurazaka en de producers zo hun eigen ideeën hadden over de details. Zo is Keiji Kiriya een soldaat die zich vrijwillig heeft aangemeld bij het leger, Cruise wordt juist gedwongen het slagveld in te gaan. Keiji Kiriya besluit aanvankelijk het hazenpad te kiezen, Cruise wil meteen de mensheid redden en legt steeds maar weer het loodje in zijn pogingen daartoe.

Maar het grootste verschil zit hem toch wel in het einde. Daar waar de producers het publiek tevreden wilden stellen met een eind dat een goede afloop suggereert, sluit Sakurazaka af met een cynischer slot. Inderdaad, het is niet iets waar iedereen op zit te wachten, het sluit veel beter aan bij de overheersende kilte die overheerst in het universum van Keiji Kiriya. Voor de kijker die net als mijn buurman in de bioscoop verzuchtte dat de laatste tien minuten de film volledig teniet deden, raad ik aan All You Need Is Kill is aan te schaffen.

Geschreven door Vincent op 06-06-2014.

Reacties op "Alles wat je nodig hebt is tien minuten om het verhaal teniet te doen"