Boekennieuws.

De Nieuwe Contrabas podcast 161 Hans en Chrétien vragen zich af hoe ernstig het is dat CPNB en VPRO fictievijandige tendensen en personen faciliteren, hoe fijn het is om een 1000 euro-donatie te ontvangen en hoe interessant of oninteressant een schrijver die zijn romans via online-discussies probeert te slijten. Hoofdmoot van deze aflevering is een […] Het bericht Podcast literatuur: Op bezoek bij Geerten Meijsing verscheen eerst op Boekenkrant.

Hoe moeilijk je verdriet onder woorden kunt brengen, besefte ik toen ik het kleine, mooi vormgegeven boekje uit de onderwereld naar de bovenwereld van Judith Belinfante las.

Columnist Kitty Herweijer (34) las In ongenade (1999) van J.M. Coetzee op haar vijftiende en voelde toen veel sympathie voor het hoofdpersonage. Nu moet ze haar mening herzien.

Onlangs werd Kamel Daoud de eerste Algerijn die Frankrijks meest prestigieuze literaire onderscheiding in ontvangst mocht nemen. Maar in Algerije lijkt niemand dat erg te interesseren. Journalist Maher Mezahi weet wel waarom.

In Parade breekt Rachel Cusk opnieuw met de conventies van de roman – in een prikkelend experiment over de maatschappelijke positie van de kunstenaar. Soms voelt het rijk en doordacht, soms simpelweg irritant.

Eindelijk is Stalingrad, de voorganger van Vasili Grossmans magnum opus Leven en lot, in een Nederlandse vertaling verschenen. Afgezien van de opgelegde Sovjet-propaganda is het een overrompelende roman, die je een oorlog bijna aan den lijve doet voelen.

Een bombardement van Belfast in 1941 vormt het decor van de panoramische roman van Lucy Caldwell – nee, méér dan een decor. De oorlog gooit de levens van de personages volledig overhoop.

Speculatief biografische literatuur over de groten uit de geschiedenis: dat is een van de constanten in het oeuvre van prijswinnaar Tomas Lieske. Ditmaal fabuleert hij een ontmoeting tussen Caravaggio en Shakespeare.

BBC-journalist Zeinab Badawi wekt in een meeslepend boek de Afrikaanse geschiedenis tot leven vanuit Afrikaans perspectief. „Stel je voor dat de hele Nederlandse geschiedenis uitsluitend door buitenstaanders is beschreven en vastgelegd. Dat is ondenkbaar.”

In de analyses in zijn memoires is de Britse politicus eerlijker dan toen hij nog premier was. Maar die enkele scherpzinnige observaties verdrinken in een zee aan irrelevante en wijdlopige details.