| 1 | Perk, Jacques |
| Verzamelde gedichten | |
| 2 | Meijer, Ischa |
| Brief aan mijn moeder | |
| 3 | Williams, John |
| Stoner |
archief
Jeroen Guliker, HAVANA - Duinwijck, het dorp van de duivel
Hoe vaak lees je een boek dat zó spannend is dat je jezelf een halt moet toeroepen bij het lezen? Je hart klopt in je keel en je bent geneigd diagonaal te gaan lezen omdat je snel wilt weten of je angsten bewaarheid worden. Wat maakt dit boek zo spannend?
Eerst iets over de inhoud. Hannah Thijssen is geboren in Duinwijck, een streng gereformeerd dorp; al op zeer jeugdige leeftijd heeft zij dit dorp de rug toegekeerd na een op zijn zachtst gezegd vervelende gebeurtenis die duidelijk zijn sporen bij haar heeft achtergelaten. Inmiddels woont zij al dertig jaar in Amsterdam, waar zij galeriehoudster is. Alle ellende en verdriet van haar jeugd, maar ook alles wat haar in het heden in beroering brengt, wordt door haar vastgelegd op doek. Wanneer haar schildertalent ontdekt wordt door de machtige en keiharde kunstkenner Simon Salomons, verandert haar leven radicaal. De zakelijke relatie die Hannah en Simon hebben, wordt na haar eerste succes in het buitenland tevens een seksuele relatie. Langzamerhand wordt hun relatie inniger en geven beiden steeds een stukje prijs van hun zo angstvallig geheimgehouden verleden. Het is ontroerend om te lezen hoe beiden met respect met elkaar omgaan en door wederzijds vertrouwen veranderen van tamelijk kille, arrogante en oppervlakkige figuren naar mensen van vlees en bloed, met wie je ten zeerste meeleeft. Maar voor ze zover zijn, moet eerst de moeder van Hannah begraven worden, waardoor zij noodgedwongen moet terugkeren naar haar geboortedorp. Daar wordt zij geconfronteerd met alles waarvoor ze ooit gevlucht is. Het lijkt alsof in dat van hypocrisie vergeven dorp de tijd stil heeft gestaan. Vijandige dorpelingen pakken de draad op waar ze gebleven waren en Hannahs schilderijen zijn daarvan de stille getuigen!
Het boek vertoont een uitstekende opbouw: de proloog beschrijft een bloederig en vooral bloedstollend tafereel, dader en slachtoffer blijven onbekend. Het eigenlijke verhaal opent met de begrafenis van Hannahs moeder op de begraafplaats ‘vol uitgestreken gezichten' van Duinwijck. Daarna wordt de hoofdlijn van het verhaal met regelmaat onderbroken door een (cursief gedrukte) verhaallijn waarbij de lezer getuige is van gruweldaden die door een godsdienstfanaat bedreven worden. Dat er een verband is tussen deze verhaallijnen is duidelijk, welk verband blijkt tegen het einde van het boek. Jeroen Guliker ziet kans om de spanning tot het einde toe te behouden, in beide verhaallijnen. Verblijven de hoofdpersonages in Duinwijck, dan is er een constante dreiging voelbaar. Het boek is geschreven in een verzorgde en moderne stijl, die overal heel natuurlijk aandoet en prettig leesbaar is. Met name de dialogen zijn buitengewoon realistisch: wat de personages tegen elkaar zeggen of schreeuwen is van deze tijd en doet niet gekunsteld aan; al lezende voel je je toehoorder. De prachtig beschreven seksscènes van Hannah en Simon maken een wezenlijk onderdeel uit van het verhaal en kunnen om hun logisch verband met het geheel niet gemist worden. Gelukkig maar, want sommige daarvan zijn heel verrassend!
Tot slot: Simon heeft tegen Hannahs verbod in een kijkje genomen bij de schilderijen waaraan zij nog werkte, omdat hij de verleiding niet had kunnen weerstaan. Hoewel hij over alle doeken razend enthousiast is, werd hij door een schilderij in het bijzonder getroffen. Hij zegt daar onder andere over: ‘Ongemeen wreed en confronterend, maar toch prachtig. Het bezorgde me gewoon kippenvel en dat overkomt me eigenlijk nooit. (…) Het leek alsof ik werd vastgegrepen, alsof het me meesleurde naar een onbekende dimensie. Een plek waarvan ik niet wist of ik er nou wel of niet wilde zijn.’ [Hannah:] ‘Geloof me, op de plek van dat schilderij wil jij niet zijn, Simon. Ik heb het niet voor niets Inferno genoemd.’ (…) [Simon:] ‘Titels zijn belangrijker dan je denkt. Een goede titel dekt de lading en voegt als het ware een onzichtbare kleur toe aan het schilderij.’ En dat geldt ook voor deze zeer goed geschreven, spannende thriller met de subtiele titel HAVANA! Jeroen Guliker, een naam om te onthouden; ik wacht met spanning op zijn volgende thriller!